Coup de loupe sur des ombres belges : Fraudes et corruption dans les ambassades belges.
Nous avons déjà fait largement écho à des trafics de visas à l’ambassade belge de Sofia (Bulgarie)et à ce qui en a coûté à la première secrétaire d’ambassade ( Myrianne Coen) pour l’avoir dénoncé. Mais un certain nombre d’articles récents du journal De MORGEN nous ont appris que les mêmes situations intolérables (et jamais sanctionnées par le Ministère des Affaires étrangères) avaient été dénoncées également dans les ambassades belges de BUCAREST (Roumanie) et de BELGRADE (Serbie). Il se fait qu’un meurtre commis dans la région frontalière entre la province d’Anvers et les Pays-Bas a occasionné une enquête qui a pu remonter jusqu’à l’ambassade belge de Bucarest. Le meurtre a été commis par un Roumain sur un autre Roumain, tous les deux travailleurs clandestins. L’enquête a révélé qu’un grand nombre de Roumains travaillaient clandestinement dans cette région, notamment chez un entrepreneur de jardin, dont le procès, qui devait avoir lieu au début de l’année devait finalement se dérouler ce dernier 29 mai devant le tribunal de Turnhout. L’article du journal DE MORGEN date du début de l’année (5 février) mais il situe le contexte de fraude et de corruption qui présidait à la délivrance de visas pour la Belgique et l’espace Schengen, à l’ambassade belge de Bucarest. Un laisser-aller total, avec pressions et menaces sur ceux qui veulaient dénoncer, et qu’il n’est pas inintéressant de fustiger au moment où se tiennent, en cette première semaine de juin, les journées diplomatiques au Palais d’Egmont. Ceci nous renvoie directement au constat fait par Frédéric LOORE dans son dernier livre " LA BELGIQUE EN SOUS-SOL" : au minimum cent mille travailleurs clandestins en belgique. Avec quelle complicité des ambassades belges ? Depuis 1995 et la dénonciation par Myrianne Coen, alors premier secrétaire d’ambassade à Sofia, d’un énorme traffic de visas encore non sanctionné, à l’heure actuelle, ni par le Ministère des Affaires Etrangères, ni par la Justice, on peut vraiment se poser cette question : avec quelle complicité ?
traduction françaiseci-dessous.
Corruptie bij Belgische ambassade in Roemenië blijft ongestraft
| Tijdens een onderzoek naar mensenhandel ontdekte het parket van Turnhout sterke aanwijzingen van corruptie door Belgisch diplomatiek personeel op de ambassade in de Roemeense hoofdstad Boekarest. Voor het luik mensenhandel staan de verdachten inmiddels voor de correctionele rechtbank. Het corruptiedossier werd echter geseponeerd, zo vernam De Morgen.
|
Door Georges Timmerman
Het begon met een moord. Een Roemeen vermoordde een van zijn landgenoten op een camping in het Nederlandse Gelder, net over de grens met Meer, in de provincie Antwerpen. Dader en slachtoffer bleken over valse papieren te beschikken.
Er volgden razzia’s bij tuinders in Meer en Hoogstraten, waar grote aantallen Roemenen aan het werk waren. Ook bij tuinbouwer Frans Geerts (53) ontdekten de speurders Roemenen. Zij verbleven in stacaravans vlak naast de serres. De Roemenen verdienden 3 of 4 euro per uur en werkten meer dan twaalf uur per dag. De politie vond ook Roemeense paspoorten en rijbewijzen in de slaapkamer van de bedrijfsleider. Geerts werd opgepakt en zat een tijdje in voorhechtenis.
Op 24 januari moest het proces tegen Geerts beginnen. Hij wordt verdacht van mensenhandel en het tewerkstellen van illegale vreemdelingen. De zaak werd meteen uitgesteld naar 29 mei, omdat Geerts onlangs een nieuwe advocaat onder de arm heeft genomen en die moet zich nog in het dossier inwerken.
In de loop van het onderzoek ontdekte de Turnhoutse onderzoeksrechter Ferre Lammens dat Geerts de Roemenen tewerkstelde op basis van vervalste diploma’s en attesten die ’bewezen’ dat ze een landbouwopleiding hadden gevolgd. Die attesten, uitgereikt in Roemenië, waren nodig om een visum te krijgen. Zo kwam het onderzoek bij de Belgische ambassade in Boekarest terecht. Rond visumbeambte Denis Netour bleek in Boekarest sinds eind jaren negentig een lucratief handeltje met visa te bestaan. "Netour is om te kopen met prullaria zoals whisky, champagne, fardes sigaretten, dinertjes in een goed restaurant, kortom vooral natura", zo verklaarde een ontslagen collega aan het gerecht. "Soms zag ik Roemenen de ambassade binnenstappen, beladen met grote plastic zakken of andere bagage. Wat later verlieten ze de ambassade met hun visum, maar zonder bagage. Die stond dan klaar bij Netour om verscheept te worden naar zijn auto. Netour, die vlakbij woonde, kwam altijd te voet. Soms ging hij echter rond de middag zijn wagen halen omdat de ’oogst’ van die dag te groot was om naar huis te dragen. Als ik dan toevallig voorbij zijn kantoor liep, vroeg hij me soms of ik interesse had in wodka, whisky of een fles cognac."
Een diplomaat die eind 2001 op de ambassade arriveerde, trof daar "een complete chaos" aan. "Dagelijks kwamen er ettelijke tientallen frauduleuze visumaanvragen binnen", verklaarde hij aan het parket. "Hierbij heb ik zelf twee keer vastgesteld dat een aanzienlijke som geld werd aangeboden aan het aanwezige personeel." Volgens verklaringen van andere getuigen waren de bazen van Netour, met name ambassadeur Xavier van Migem en kanselier Jean-Marie Van Strydonck, perfect op de hoogte van het fraudesysteem en lieten ze hem ongestoord zijn gang gaan. "Ik heb de wantoestanden meermaals gemeld aan ambassadeur Van Migem", verklaarde de ontslagen visumbeambte. "Die verwees mij steeds door naar Van Strydonck. Hij heeft me ooit gezegd dat ik niet altijd moest zeggen wat ik dacht en dat ik bepaalde dingen maar beter voor mezelf kon houden, omdat die zaken anders in mijn nadeel zouden uitdraaien."
"Van Strydonck was subtieler dan Netour", vertelde een getuige aan het gerecht. "Zo bracht ik hem op een dag een viertal dossiers van een of ander reisagentschap en ik toonde hem dat het om duidelijke vervalsingen ging. Natuurlijk mocht ik die visa niet afgeven, dat sprak voor zich. Wat blijkt ? Hij wenst die dossiers in zijn kantoor te houden om ’na te kijken’. Wanneer ik hem er ’s namiddags nog eens over wil spreken, is hij afwezig. Ik informeer waar hij naartoe is, natuurlijk naar dat bewuste reisagentschap, uitgenodigd voor de lunch. En daags nadien blijkt dat de visa toch zijn afgegeven en getekend door Netour."
Het bedenkelijke gedrag van de Franstalige en volslagen Nederlandsonkundige Netour liep jarenlang de spuigaten uit.
Toenmalig VU-parlementslid Willy Kuijpers, destijds erg actief in Roemenië, deed hierover zijn beklag bij de toenmalige Vlaamse minister-president Patrick Dewael (Open Vld). "Zelf ondernam ik al rechtstreeks een poging bij de heer Netour om hem zijn onproductieve en beledigende houding toe te lichten, met het verzoek ze aan te passen", zo staat het in een brief die Kuijpers in november 2000 schreef. "Deze consulaire medewerker, die eerder de alcohol schijnt te beminnen dan terechte beroepsbemerking wil evalueren, blijft een aanfluiting voor het beeld van ons land." Kuijpers vroeg Dewael om de zaak te onderzoeken en maatregelen te nemen, maar er veranderde niets.
In september 2001 trokken speurders van de federale politie in opdracht van het Turnhoutse parket naar Boekarest in het kader van het onderzoek tegen Geerts. Hun poging om Netour bij die gelegenheid te ondervragen, mislukte jammerlijk. De man was te dronken om een zinnig gesprek te voeren. "De heer Netour sprak voortdurend wartaal en had duidelijk alcoholische dranken verbruikt", noteerden de speurders in hun pv. "Gezien de toestand van de heer Netour zien wij af van diens verhoor." Daags na het bezoek van de politie meldde Netour zich ziek. De bevindingen van de rogatoire commissie naar Roemenië leverde het parket van Turnhout wel voldoende aanwijzingen op van corruptie, valsheid in authentieke en openbare geschrifte door een ambtenaar in uitoefening van zijn functie, valsheid in reispassen en arbeidsboekjes. Op basis daarvan werd een apart strafdossier gestart, dat eind 2001 werd overgemaakt aan het parket van Brussel met als argument dat de uitgereikte visa ook bestemd waren voor personen die buiten het arrondissement Turnhout wilden werken. In Brussel werd het dossier echter verticaal geklasseerd. "Dat dossier is vier jaar geleden geseponeerd", meldt de Brusselse parketwoordvoerster. Netour heeft inmiddels zelfmoord gepleegd. Ambassadeur Van Migem nam in 2004 eervol ontslag, ging met rustpensioen en mag zich ereambassadeur noemen. Een ontslagen collega over visumbeambte Denis Netour :
Hij was om te kopen met prullaria zoals whisky, champagne, fardes sigaretten of dinertjes in een goed restaurant
Publicatiedatum : 2008-02-05
Le visa en échange de la bouteille cognacpar Georges Timmerman
La corruption à l’ambassade belge en Roumanie reste impunie Le proces “Geerts” a commencé le 24 janvier 2008. Il est suspecté de trafic d’êtres humains et d’emploi de main d’oeuvre d’ étrangers illégaux. L’affaire a tout de suite été reportée au 29 mai, parce que Geerts a pris récemment un nouvel avocat qui ddevait encore se plonger dans le dossier. Pendant ses recherches, le juge d’instruction Ferre Lammens de Turnhout,a découvert que Geerts employait les Roumains sur base documents falsifiés dont des attestations “prouvant” qu’ils avaient suivi une formation agricole. Ces attestations, délivrées en Roumanie, ont été nécessaires pour obtenir un visa. C’est ainsi que l’enquête a abouti à l’ambassade belge à Bucarest.
Il est apparu que depuis la fin les années des quatre-vingt-dix un petit commerce lucratif tournait autour de la délivrance de visas dans le chef d’un employé nommé Denis Netour . « On pouvait acheter Netour avec la camelote comme le whisky, le champagne, fardes cigarettes, des petits dîners dans un bon restaurant, bref tout en nature » comme l’ont expliqué au tribunal des collègues licenciés. Un diplomate, arrivé à l’ambassade, fin 2001, y trouva « un chaos complet ». « Des dizaines de demandes de visa frauduleuses arrivaient quotidiennement », a-t’il expliqué au parquet. « Moi-même j’ai pu établir par deux fois qu’une somme argent considérable a été offerte au personnel présent. » Selon les déclarations d’autres témoins, les patrons de Netour, l’ambassadeur de Xavier van Migem et le chancelier Jean-Marie Van Strydonck, étaient parfaitement au courant du système de fraude et le laissaient tranquille. « J’ai plusieurs fois parlé à l’ambassadeur Van Migem de ces situations intolérables” déclare un des employés licienciés qui était aussi chargé des visas, , « celui-ci me renvoya à Van Strydonck. Il m’ a dit un jour que je ne devais pas toujours dire ce que je pensais, et que le mieux serait de garder certaines choses pour moi, parce qu’autrement ces affaires se termineraient à mon désavantage »
« Van Strydonck a été plus subtil que Netour », raconte un témoin au tribunal. « Un jour, je lui ai apporté trois quatre dossiers d’une certaine agence de voyages et je lui ai montré que cela tournait autour de falsifications évidentes. Naturellement je n’ai pas pu délivrer ces visas, ce qui parle pour lui. Mais qu’est-ce qui s’est passé ? Il a souhaité garder ces dossiers dans son bureau pour vérifier. Quand j’ai voulu lui en parler l’après-midi, il était absent. Renseignements pris, il était invité à déjeûner par cette agence de voyage. Et dans les jours qui ont suivi il est apparu que les visas ont été délivré et signé par Netour.” En septembre 2001, les enquêteurs de la police fédérale ont entraîné le parquet de Turnhout jusqu’à Bucarest dans le cadre de leur enquête contre Geerts. Leurs efforts pour interroger Netour à cette occasion, échoèrent lamentablement. L’homme était trop ivre pour tenir des propos sensés. “ Ce que Monsieur Netour a pu dire pendant tout ce temps n’était que du charabia. Il est clair qu’il avait abusé de boissons alcolisées” notèrent les enquêteurs dans leur pv. « Vu la situation de Monsieur Netour, nous avons renoncé à interrogatoire. »
Date de publication :De MORGEN 2008-02-05 |
| Observatoire Citoyen asbl siège social: rue d'Ansuelle 21d B 6150 Anderlues, Belgique info@observatoirecitoyen.be |
|
design © 2006 webage |